Mental load.
Voor veel mensen een vaag begrip.
Letterlijk betekent het: mentale belasting.
Belasting van je hoofd dus.
Vaak wordt het omschreven als al het plannen, onthouden, coördineren en regelen wat zich achter de schermen van een huishouden afspeelt.
Maar dat is nogal wat: kinderen, huishouden, boodschappen, vakantie, de kleren van de kindjes, administratie… Eigenlijk alles.
En precies daarom wordt het gebruik daarvan vaak wollig.
Want wat ís het dan in feite?
Wat weten we over die mental load?
Allereerst, dat vrouwen het meestal dragen.
In ieder geval het grootste deel. Daar is de wetenschap inmiddels helder over.
Mannen herkennen zich er vaak niet in.
En dat is niet omdat ze thuis niets doen, maar omdat het zich in een ander hoofd afspeelt.
En daar zit meteen ook het probleem: we proberen met een vaag begrip uit te leggen waar we last van hebben, terwijl het probleem letterlijk in óns hoofd zit.
Maar hoe ziet het er dan precies uit?
Aan de buitenkant zie je zo'n beetje wat je hier in de video ziet 👇
🎶 "Let me think about it... About it.... Rak rak" 🎶 (Ida Corr & Fedde le Grand)
Aan de binnenkant is het moeilijker te duiden
Daar is moeilijker goed beeld van te krijgen, want dat is vaak een gevoel.
Een gevoel van een hoofd dat altijd "aan" staat.
Een hoofd dat overal aan moet denken.
Want als ze dat niet doet, dan gebeurt het niet....
Maar. Alles wat onzichtbaar is, kun je niet verdelen.
Dat klinkt logisch, maar toch blijkt dit in de praktijk lastig, juist omdat het dus... Precies... in je hoofd zit.
Voor je partner kan het lijken alsof er helemaal niet zo veel gebeurt: want het draait toch allemaal gewoon?
Terwijl jij continu alles in de gaten houdt.
Één van mijn belangrijkste tips m.b.t. de term mental load?
Gebruik 'm niet meer.
De term dus.
Gebruik een concretere term voor wat je bedoelt als je hierover praat en het tij samen wilt keren.
Één van de dingen die ik vaak hoor van moeders: "Waarom moet ík altijd overal aan denken?"
En dat is precies de kern. Het is denkwerk.
Het is niet alleen maar een last (load).
Het is een last omdat het teveel denkwerk is wat op jouw bord ligt.
En het gaat mij er niet om dat ik vind dat je het per se als 'werk' moet zien.
Het gaat erom dat je onderscheid kunt maken tussen taken waar je over nadenkt, en taken die je op routine kunt doen (waar je dus niet over na hoeft te denken).
Want dat onderscheid gaat maken dat je kunt gaan herverdelen. De 'last' zo kunt gaan verdelen dat het niet meer als last voelt. Maar het thuis gewoon lekker loopt.
Je kunt natuurlijk zelf even kijken wat voor jou werkt, om het bespreekbaar te maken. Als het maar een term is die de lading dekt voor hoe het écht voor je voelt dat je het draagt.
Termen als 'denkwerk', 'nadenkwerk' of 'denktaken' liggen voor veel moeders veel dichter bij wat het daadwerkelijk is.
In mijn volgende podcast duik ik dieper in wat deze "mental load" concreet betekent voor ouders in de eerste jaren.
Ik vertel waarom de term je in mijn ogen niet verder helpt, hoe je het zichtbaar kunt maken én wat er nodig is om het gesprek hierover goed te voeren.
Je krijgt herkenbare voorbeelden van het nadenkwerk, praktische tips, en een frisse blik op een onderwerp waar veel ouders mee worstelen.
Want pas als je het werk in je hoofd zichtbaar maakt, kan er échte erkenning en verdeling plaatsvinden.
🎧 Nieuwsgierig geworden? Volg alvast de podcast, dan krijg je de aflevering vanzelf in je Spotify-lijst.
