OVER MIJ EN OVER ONS

 

Mijn naam is Marinda Schuiling. Specialist rolverdeling & mental load.

Mijn man Roland en ik wilden het thuis graag vanaf het begin anders doen.

Gelijkwaardig ouderschap, allebei blijven werken, samen verantwoordelijkheid dragen thuis.

Dat was in ieder geval het plan.

Tot onze dochter werd geboren en we ontdekten dat dit niet vanzelf ging.

 

HOE HET BEGON BIJ ONS THUIS


Mijn man en ik hadden bedacht dat wanneer onze dochter geboren zou worden, we de zorg en het huishouden eerlijk zouden gaan verdelen. We vonden gelijkwaardigheid belangrijk en waren ervan overtuigd dat we dit samen gingen doen.

Alleen hadden we één klein detail over het hoofd gezien: we waren vergeten te bedenken hóe we dat eigenlijk gingen doen. "Dat regelt zich vanzelf wel", dachten we. Little did we know 😉

Want onze dochter werd geboren. En vanaf dat moment vulden de dagen zich met voedingen, slaapjes, luiers en het leren zorgen voor een heel klein mensje dat compleet afhankelijk van ons was.

Oh, en natuurlijk ook de rest van het huishouden. Want daar heb je alle tijd voor als je thuis bent toch?Mwah...

Mijn man ging na twee weken weer aan het werk. Ik bleef thuis met onze dochter en leerde haar iedere dag een beetje beter kennen. En daar begon het te knellen.

Want natuurlijk wist ik op een gegeven moment beter wat zij nodig had dan hij. Niet omdat ik daar van nature beter in was, maar omdat ik simpelweg meer ervaring had opgebouwd.

Toch vond ik dat helemaal geen fijn gevoel. Ik wilde juist dat mijn man net zo'n band met haar zou krijgen als ik. Maar eerlijk is eerlijk: soms hoorde ik haar huilen als we allebei thuis waren en dacht ik al snel: "Laat mij maar even." Niet omdat ik hem niet vertrouwde. Maar omdat ik haar had gedragen én inmiddels beter wist wat voor haar werkte. 

Ondertussen gebeurde er bij mijn man ook van alles. Hij wilde er zijn voor zijn dochter en het goed doen. Maar hij vertelde me ook hoe lastig hij het vond dat hij vaak niet wist wat er allemaal nodig was op een dag.

Wat heeft ze nodig? Wanneer? Hoe werkt dat eigenlijk? En daardoor kreeg hij regelmatig het gevoel dat hij tekort schoot. Helemaal als ik het van hem over nam...

Dus hoewel wij allebei ons best deden, werden mijn lijstjes langer, mijn hoofd voller en mijn lontje korter. 

Op een gegeven moment zat mijn hoofd zo vol met alles wat er moest gebeuren, dat ik niet eens meer goed van onze dochter kon genieten. En ik wist zeker: zo kan het ouderschap niet bedoeld zijn.

Maar wat we dan anders moesten doen? Dat wisten we niet. Tot we beseften dat dit zich dus helemaal niet vanzelf ging regelen. Als we dit echt samen wilden doen, moesten we het anders gaan organiseren.

HOE HET NU IS BIJ ONS THUIS


Gelukkig bleef het niet zoals het was. En dat is niet omdat er minder te doen was. Dat was namelijk niet zo. Sterker nog, inmiddels hebben we twee kinderen. 

Maar wat wél veranderde, is dat we nu allebei weten wat er thuis speelt. Er is geen manager meer. Geen hulpje. Geen ouder die alles onthoudt terwijl de ander wacht op instructies. Niet voor de kinderen, maar ook niet voor het huishouden.

Natuurlijk stemmen we nog dingen af. Maar niet meer de hele dag door. We weten allebei wat er nodig is en dat geeft ontzettend veel rust. Voor ons allebei. Sterker nog: we zouden allebei vandaag een tas kunnen pakken voor een week Ibiza zonder eerst een complete handleiding achter te laten 😉

Dat betekent trouwens niet dat we allebei alles doen. We hebben taken verdeeld op een manier die bij ons gezin past. Bij onze persoonlijke voorkeuren past. Maar we weten allebei wat er speelt, wat er nodig is en wat het vraagt om ons gezin draaiende te houden. Daardoor rust de verantwoordelijkheid niet meer op één persoon.

En misschien nog wel mooier: het maakt onze kinderen niet uit wie er 's morgens aan tafel zit. Met allebei hebben ze een fijne ochtend. Met allebei voelen ze zich veilig. En met allebei kunnen ze lachen, spelen, eten en getroost worden. Precies wat we vanaf het begin wilden.

Niet een moeder die 'chef baby' is en een vader die helpt. Maar twee ouders die allebei zelfstandig voor hun kinderen kunnen zorgen. En samen verantwoordelijkheid dragen voor wat er thuis te doen is in het huishouden.

WAT HEBBEN WIJ ALS EERSTE GEDAAN?


We ontdekten al snel dat we de verantwoordelijkheid thuis pas konden delen als we allebei zagen wat er eigenlijk allemaal speelde.

En dat klinkt misschien simpel. Maar pas toen we alles eens op een rij zetten, bleek er veel meer te gebeuren dan we ons realiseerden. Niet alleen de dingen die je doet. Maar juist dingen die je moet onthouden, plannen en vooruit bedenken. 

Precies daarom maakte ik het lijstje met 75 dagelijkse zorgtaken voor baby's en peuters. 

Eerst voor ons zelf; inmiddels voor meer dan 1000 andere ouders. 

Niet om taken te tellen, maar gewoon om zichtbaar te maken wat er eigenlijk allemaal speelt thuis.

WAT MOET JE WETEN OVER MARINDA?

 

Als er een roze olifant in de kamer staat, móet ik even vragen wat er aan de hand is.
Anders krijg ik er buikpijn van en kan ik niet goed tot de kern komen. Ik doe dat op een directe, altijd eerlijke en soms scherpe manier.


Ik ben dol op ouders die zeggen: "Wij gaan het anders doen."
Niet omdat dat makkelijk is. Maar omdat daar vaak de mooiste gesprekken beginnen. Over wat jullie belangrijk vinden, hoe jullie het thuis willen hebben en wat daarvoor nodig is.

 

Fun fact: vroeger deed ik dit werk bij de politie. Alleen toen met íets grotere teams 
Toen we zelf kinderen kregen ontdekte ik dat de grootste reorganisatie die je kunt meemaken misschien wel thuis plaatsvindt. En als ik ergens graag wil dat het lekker loopt, dan is het daar.

MIJN VISIE OP EEN GELIJKWAARDIGE ROLVERDELING 

 

Als er bij een bedrijf een reorganisatie speelt, wordt vaak een organisatieadviseur ingehuurd om met een frisse blik mee te kijken. Zo iemand is er voor thuis eigenlijk ook nodig.

Want de komst van een kind is misschien wel de grootste reorganisatie die je als partners samen doormaakt.

Veel ouders willen het samen doen. Maar niemand heeft ze ooit geleerd hoe je zorg, huishouden en verantwoordelijkheden samen organiseert. En precies daar geloof ik dat winst te behalen is.

Niet door nóg harder je best te doen. Maar door zichtbaar te maken wat er speelt, verantwoordelijkheid anders te organiseren en stap voor stap te groeien als team. 

Zodat thuis weer een plek wordt waar je kunt opladen. Voor jezelf, voor elkaar en voor je kinderen.

ALS JE MIJ ZOU KENNEN ZOU JE WETEN DAT:

  • Ik een hebberd ben als het om boeken gaat. Als ik ergens een artikel lees of iemand een boek hoor noemen waar ik nieuwsgierig van word, dan móet ik het lezen. Liefst dezelfde week nog. En het liefst ook in één ruk uit. Met een kop thee en een warm bad erbij ben ik helemaal gelukkig.

  • Je me ’s nachts niet moet wakker maken. Tenzij je mijn zoon of dochter bent natuurlijk. Ben je dat niet? Dan is het alleen een goed idee als je chocola bij je hebt. Liefst Tony's noga. En ja, die gaat meestal in één keer op.

 

  • Muziek mijn uitlaatklep is. Ik gebruik muziek graag om mezelf in een bepaalde stemming te krijgen. Vroeger was ik groot fan van BZN (de tijd met Carola 😉). Tegenwoordig luister ik net zo lief naar Kensington voor energie, Binaural Beats voor focus of een lekker 90's-lijstje.

 

  • Ik op straat tegen katten praat. En ze natuurlijk ook even probeer te aaien. Crazy catlady? Misschien een beetje.

 

  • Ik op feestjes liever op de dansvloer sta dan aan de bar. Sterker nog: ik ben meestal degene die als laatste naar huis gaat. Stel je voor dat ik iets mis. Vroegpieken is dus helemaal mijn ding.

 

 

 

 

 

 

Rotterdam, 1983

"Mina doen"

KAN IK JULLIE HIER OOK MEE HELPEN?


Misschien herken je iets van ons verhaal. En misschien denk je inmiddels: "Ja leuk, maar hoe doen wij dat dan bij ons thuis?"

Daar help ik ouders iedere dag bij. 

Dus of je nu eerst zelf aan de slag wilt met mijn online cursus, of graag samen met mij kijkt hoe jullie de verantwoordelijkheid thuis beter kunnen verdelen: ik help jullie graag op weg.