Marinda Schuiling is pedagoog en specialist in de rolverdeling thuis.
Toen zij zelf moeder werd, merkte ze hoe snel één ouder ongemerkt de manager van het gezin wordt. Vanuit die ervaring ontwikkelde ze een methode waarmee stellen de verantwoordelijkheid thuis eerlijker en samen leren dragen. Zonder gedoe of eindeloos overleg, en met rust, mentale ruimte en teamgevoel als resultaat.
Dit artikel is geschreven op uitnodiging van Buurtmama's en oorspronkelijk HIER gepubliceerd.
"WAAROM IS HET DE MOEDER DIE MEESTAL OVERAL AAN DENKT?"
Misschien herken je dit wel. Voordat jullie ouders werden, hadden je partner en jij bedacht om het ouderschap écht samen aan te gaan. Vanuit gelijkwaardigheid.
Jullie zouden het anders gaan doen dan jullie eigen ouders hadden gedaan.
In de praktijk heeft het net wat anders uitgepakt. Want op het oog doen jullie allebei veel. Maar toch voelt het voor jou niet gelijk. Niet eerlijk verdeeld.
Jij bent degene geworden die overal aan denkt. Continu ‘aan’ staat voor alles wat er voor thuis geregeld moet worden. En dat is niet omdat je partner niet helpt, integendeel.
“Mijn man doet al heel veel hoor!” is een zin die je jezelf vaker hebt horen zeggen.
Toch voelt het alsof jij degene bent die het totale overzicht draagt. Jij denkt vooruit, onthoudt alles, ziet wat er nodig is en regelt dat het gebeurt. Want als jij het niet doet… gebeurt het niet. Toch?
HOE ZIJN JULLIE SAMEN IN DEZE ROLVERDELING TERECHTGEKOMEN?
Want voordat je het weet, ben je de manager van het gezin geworden. En meestal is dat niet terug te brengen naar een specifiek moment waarop dat gebeurd is.
Het sluipt er in en heeft alles te maken met hoe we als maatschappij kijken naar het krijgen van kinderen. Moeders worden toch nog gevoed met het idee dat zij beter zijn in ‘chef baby’ zijn. Zij krijgt op het werk de vraag gesteld: “Maar hoe ga je het eigenlijk doen als straks de baby er is?” Een aanstaande vader krijgt die vraag veel minder vaak. Sterker nog, zij horen vaak de andere kant. Als zij bij hun chef aangeven een betrokken vader te willen zijn horen ze: “Een papadag? Dat zullen we nog wel eens zien…”
Dit maakt het voor nieuwe ouders niet makkelijk om rustig samen in die nieuwe rollen te groeien. Zo sluipt het er langzaam in dat zij de manager wordt van het denkwerk thuis, terwijl hij vooral uitvoert en afhankelijk raakt van haar overzicht.
DAN MAAK JE TOCH GEWOON EEN LIJSTJE MET TAKEN?
Vaak is een lijstje maken voor de ander een eerste poging om dit probleem op te lossen. Het vervelende is alleen dat dit het niet écht oplost.
Want het probleem zit niet in het uitvoeren van de taken zelf. Het probleem zit in wie zich verantwoordelijk voelt voor alles wat er bedacht en geregeld moet worden. Vóórdat je komt tot die uitvoerende stap.
En waar denk je dan bijvoorbeeld aan? Nou, heb je even… Zijn er nog genoeg luiers? Passen de rompers nog? Is de luiertas wel gevuld voor het bezoekje aan m’n moeder, en wat eten we eigenlijk vandaag? Shit, het cadeautje voor zijn oma – ze is binnenkort jarig, en de vakantie moet nu toch echt worden geboekt. Oeh en... Het worden weer warmere nachten dus dat dunnere slaapzakje moet even klaargelegd worden voor de nacht.
Kortom: al het denkwerk dat nodig is om het thuis draaiend te houden.
WAAROM JE HOOFD ZO VOL IS
Dat nadenken over alles wat er nog moet gebeuren, is ontzettend uitputtend. Zeker als het nooit stopt. Het kost enorm veel mentale ruimte om daar voor thuis, naast je betaalde werk, continu verantwoordelijk voor te zijn.
Het neemt continu ruimte in ons hoofd en dat voelt niet fijn. Het geeft stress, frustratie en gedoe onderling.
Veel vrouwen denken dat ze vastlopen op taken. Maar vaak lopen ze vast op het continu dragen van de verantwoordelijkheid voor alles wat er thuis geregeld moet worden. En precies daarom voelt het ondanks alle hulp tóch niet gelijkwaardig.
Het goede nieuws? Het is te veranderen. Het ligt namelijk niet aan dat vrouwen “daar nu eenmaal beter in zijn”.
We hebben gewoon nergens geleerd hoe je de verantwoordelijkheid écht samen draagt.
In mijn volgende blog ga ik verder in op waarom lijstjes maken het probleem vaak niet oplost. Wil je ondertussen meer lezen over mental load en gelijkwaardigheid thuis? Dan kun je HIER gratis mijn e-book downloaden.
