Een ruime meerderheid van de ouders willen het eerlijker verdelen en samen doen. In de praktijk lukt het maar een klein deel. 9% om precies te zijn. De intentie is er, het resultaat vaak niet.
In mijn ogen gaat het vaak mis bij het gesprek dat partners hierover voeren. Want rond dat gesprek voel je boosheid, frustratie, soms jaloezie. Ik voelde ook een heleboel van deze emoties toen wij zelf net ouders waren.
Toch was ik niet boos op mijn man.
Waarom?
Omdat we allebei dezelfde intentie hadden: gelijkwaardigheid.
En dat brengt me bij het thema van vandaag: met het mes op tafel.
Hard optreden, geen nuance, mannen wijzen als schuldigen… Ik geloof er niet in.
Waarom niet?
- Het is een systeemprobleem, geen mannenprobleem.
- Intenties zijn meestal goed. We hebben alleen allebei niet geleerd hoe je dat samenwerken aanpakt.
- Dwang werkt niet. Het creëert weerstand in plaats van samenwerking.
- Het zet partners tegenover elkaar. In plaats van naast elkaar
Gelijkwaardigheid begint niet met een strijd aan de keukentafel. Het begint met samen naar hetzelfde probleem kijken. En volgens mij kan dat met humor, lichtheid en een gedeelde wens.
Nieuwsgierig naar hoe je dat concreet doet?
Luister dan naar de nieuwste aflevering van mijn podcast, waarin ik dit verder uitpak én praktische tips deel voor stellen aan het begin van het ouderschap.
