Vandaag wil ik het met je hebben over het hoe van een gelijkwaardige rolverdeling.
Want ja, een ruime meerderheid van de ouders willen het eerlijker verdelen en samen doen, maar in de praktijk lukt het maar weinig. CBS-en SCP/cijfers laten zien: vrouwen zijn afgelopen decennia gemiddeld 15 uur meer gaan werken, mannen zijn 0,4 uur per week meer gaan zorgen. De intentie is er, het resultaat vaak niet.
In mijn ogen gaat het vaak mis bij het gesprek met je partner. En rond dat gesprek voel je boosheid, frustratie, soms jaloezie. Ik voelde ook een heleboel van deze emoties toen wij zelf net ouders waren.
Toch was ik niet boos op mijn man.
Waarom?
Omdat we allebei dezelfde intentie hadden: gelijkwaardigheid.
En dat brengt me bij het thema van vandaag: met het mes op tafel.
Hard optreden, geen nuance, mannen wijzen als schuldigen… Ik geloof er niet in.
Waarom niet?
- Het is een systeemprobleem, geen mannenprobleem.
- Intenties zijn meestal goed. We hebben gewoon – allebei (!) – niet geleerd hoe je dat hele samenwerken aanpakt.
- Dwang werkt niet. Het creëert weerstand in plaats van samenwerking.
- Het zet partners tegenover elkaar. Je wilt samen naar het probleem kijken, niet elkaar de schuld geven.
Gelijkwaardigheid begint niet met een strijd aan de keukentafel. Het begint met samen naar hetzelfde probleem kijken. En volgens mij kan dat met humor, lichtheid en een gedeelde wens.
Nieuwsgierig naar hoe je dat concreet doet?
Luister dan naar de nieuwste aflevering van mijn podcast, waarin ik dit verder uitpak én praktische tips deel voor stellen aan het begin van het ouderschap.